به مناسبت نهم ربيع الاول سال هزارو چهارصد و بيست و شش قمری

به مهر تو ای ماه زيبا قسم                 به مهر تو ای شکيبا قســـــــــم

بر آن قامت سرو ناز آفـرين                  به راز دو چشمان خمار قســــم

به سوزنده برق نگاه تو يار        که         سوزدازآن دشت و صحراقسـم

به آهی که از سينه بيرون جهد            ز درد درون نيـمه شـبها قســــم

به اشکی که ميشويد از دل غبار           به شرمنده دلهای رسـوا قســم

به مهر و به ماه و به هفت آسمان          به آن اختر درخـشان قســـــــم

به آئين و ديـن همه رهـــــــروان            به جـنات و بر عرش اعلا قســـم

به جان آفـــرين و جهان آفــريـن             به آن خـالق پاک يـکتـا قســــــم

که من پای بندم به عهد و وفــــا             به جـان تو ای يـار زيــبا قســـــم

ندارم ز دامانت ای دوست،دست            به دسـتی که افتاده از پـا قســم

ندارم ز  دامانت ای دوست ، دست

که من پایـــبندم بـه عـهد و وفــــا